Najnowsza oferta

W celu zapoznania się z szerszą ofertą zapraszamy na nasze konto na Facebooku.

Johann Georg Ziesenis (1716, Kopenhaga - 1776, Hanower) był niemiecko - duńskim malarzem portretowym. W 1764 został nadwornym malarzem w Hanowerze.
W 1768 przebywał w Holandii, gdzie wykonał portrety Wilhelma V, jego żony i rodziny. Pracował także dla sądów w Brunszwiku i Berlinie, a jego córki, pani Lampe (Maria Elisabeth) i Margaretha, również były malarkami. Johann Georg Ziesenis stworzył w ciągu swojego życia około 260 portretów oraz innych obrazów i szkiców, w tym następcę tronu Fryderyka (1767, obecnie w Fredensborg), Fryderyka II i Charlotty z Meklemburgii-Strelitz (przyszłej żony Jerzego III Wielkiej Brytanii). W 1764 roku, będąc po sześćdziesiątce, namalował portret Hansa Egede.

Książę Karol August von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1769,
olej na płótnie, wymiary: 89 x 68 cm

Portret przedstawia 12-letniego Karola Augusta, od 1758 r. księcia Von Sachsen-Weimar, a od 1815 wielkiego księcia (Groüherzog) Sachsen-Weimar-Eisenach. Książe brał udział w kampanii w Holandii, w wojnie prusko-francuskiej oraz w wojnach napoleońskich. Od 1774 r. przyjaźnił się z poetą Johannem Wolfgangiem Goethe,
którego wielokrotnie gościł w Weimarze. Karol August przeszedł do historii jako mecenas kultury niemieckiej i przyjaciel poetów. W portrecie rzuca się w oczy malarska maestria przejawiająca się choćby w brawurowym oddaniu materii zdobnego kaftana, szarfy czy samym orderze Orła Białego. Miłym akcentem jest oddany księciu towarzysz, który wcisnął się w lewy dolny róg obrazu.

Tymon Niesiołowski (ur. w 1882 we Lwowie - zm. w 1965 w Toruniu) – polski malarz, grafik, pedagog. Przedstawiciel formistów w grupie „Rytm”. Zajmował się też sztuką użytkową. W Szkole Przemysłowej we Lwowie uczył się na oddziale malarstwa dekoracyjnego, gdzie w 1899 uzyskał maturę. Edukację kontynuował w ASP w Krakowie w latach 1900–1904. Malarstwo studiował u Józefa Mehoffera, Stanisława Wyspiańskiego i Teodora Axentowicza. Pierwsza wystawa prac Tymona Niesiołowskiego odbyła się w krakowskim TPSP w roku 1903. W 1905 r. Wlastimil Hofman wraz z Mieczysławem Jakimowiczem, Leopoldem Gottliebem i Witoldem Wojtkiewiczem założył „Grupę Czterech”, docelowo przekształconą w „Grupę Pięciu” (bez Wojtkiewicza, z Janem Rembowskim i Tymonem Niesiołowskim), z którą, w ramach wystaw zbiorowych, wystawiał prace w Krakowie, Monachium i we Włoszech. W 1909 r. wstąpił do Towarzystwa „Sztuka Podhalańska”. Był współtwórcą „Ekspresjonistów Polskich” (1917). W 1919 roku malarz sformułował teorię reliefizmu, zgodnie z którą korzystał z silnych kontrastów i używał grubego konturu obiegającego syntetyczne kształty. Od 1926 do 1932 r., pracował w Wilnie jako nauczyciel w Szkole Rzemiosł Artystycznych. Od 1937 r. zajmował stanowisko docenta malarstwa monumentalnego na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1940 został prezesem Związku Plastyków Wileńskich i profesorem Akademii Sztuki w Litewskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. Po II wojnie światowej mieszkał w Toruniu, gdzie, do 1960, był profesorem na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W 1955 roku artysta obchodził 50-lecie swojej działalności twórczej i z tej okazji został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1958 został członkiem Grupy Toruńskiej. Otrzymał liczne wyróżnienia i nagrody, m.in.: srebrny medal na Międzynarodowej Wystawie „Sztuka i Technika” w Paryżu (1937) oraz dyplom honorowy na wystawie w Carnegie Institute w Pittsburgu (USA). W 1960 reprezentował polską sztukę na XXX Biennale Sztuki w Wenecji.

"Don Kichot", grafika, miedzioryt, płyta 21,5 x 16 cm.,
sygnowana p.d.: „Tymon”.

Wiktor Zin (1925 Hrubieszow – 2007 Rzeszów) – polski architekt, profesor Politechniki Krakowskiej, generalny konserwator zabytków (1977–1981), prezes Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, popularyzator wiedzy o historii sztuki polskiej, felietonista, autor programu telewizyjnego „Piórkiem i węglem”.

Dworek polski, 2000, pastel, 69 x 96,5 cm, sygn.p.d.
adnotacja "Drogiemu Mirosławowi Wiktor 2 IV 2000".

Zdzisław Lachur (1920 Zagórz k. Sosnowca - 2007 Warszawa ). W 1947 r. stworzył pierwszą w Polsce wytwórnię filmów rysunkowych w Bielsku-Białej. Od 1953 roku należał do Związku Polskich Artystów Plastyków. Był autorem szkiców i rysunków oraz dzieł malarskich tworzonych w charakterystycznym dla niego stylu, zwanym techniką starej ikony. W twórczości Lachura obecne są tematy związane z historią Żydów polskich, ich świętami i obrzędami, walką w latach okupacji hitlerowskiej oraz żywoty świętych, portrety, sylwetki koni. Jego prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w Polsce oraz poza granicami m.in. w Instytucie Yad Vashem w Jerozolimie, Muzeum w Haifie, Muzeum of Modern Art w Nowym Jorku, Muzeum Holocaustu w Paryżu, w Londynie.
Wystawy: 1955 - wystawa młodej plastyki w warszawskim Arsenale 1961 - Wystawa Malarstwa, Muzeum Narodowe w Warszawie. Nagrody: 1961 - nagroda Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości, 1979 - medal izraelskiego Instytutu Yad Vashem w uznaniu twórczości malarskiej poświęconej narodowi żydowskiemu.

"Nosiwoda",1995 obraz olejny na płycie, wym. 78 x 58 cm
(z ramą 87 x 67cm, rama prosta drewniana złocona),
sygnowany w prawym dolnym rogu:”Z.Lachur”

Aby zapoznać się z całą kolekcją dzieł artysty zapraszamy do osobistego kontaktu lub na nasze strony na Facebooku. Istnieje również możliwość przesłania oferty na adres e-mail.

Jerzy Krechowicz (ur. 3 stycznia 1937 w Tokach, w powiecie zbaraskim) – polski malarz, grafik, profesor, rektor Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Studia ukończył w PWSSP w Gdańsku (obecnie ASP w Gdańsku). Dyplom w 1961 w Pracowni Malarstwaprof. Stanisława Borysowskiego. Po studiach został zatrudniony na uczelni, gdzie przez blisko pięćdziesiąt lat kształcił studentów w zakresie grafiki – w tym również multimedialnej. Jest twórcą kilkuset wydanych drukiem prac z zakresu grafiki użytkowej – głównie plakatów, folderów i obwolut książkowych. Przez wiele lat był związany z teatrem – jako założyciel i reżyser audiowizualnego Teatru Galeria (1961-1968), autor i reżyser programów Kabaretu „To Tu” (1965-1969), czy scenograf współpracujący ze scenami zawodowymi (do lat 80 XX wieku).Jerzy Krechowicz jest twórcą multidyscyplinarnym. Uprawia malarstwo strukturalne, kolaż i rysunek. Prezentował swoje dzieła w kraju i zagranicą.

całość kolekcji

Cykl pt.: Kandakarny

Aby zapoznać się z całą kolekcją dzieł artysty zapraszamy do osobistego kontaktu lub na nasze strony na Facebooku. Istnieje również możliwość przesłania oferty na adres e-mail.

Edward Dwurnik (1943 Radzymin - 2018 Warszawa). Polski malarz i grafik. Studiował w latach 1963–1970 malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Krystyny Łady-Studnickiej, a także przez 3 lata rzeźbę. Namalował ponad 5000 obrazów. Dwurnik regularnie prezentował swoje obrazy przedstawiające stolice różnych krajów Unii Europejskiej podczas Celebracji Prezydencji w Unii Europejskiej organizowanych w Pałacu Chojnata w Woli Chojnata.

„Chełm Idy Haendel”, 2006, olej na płótnie, 45 x 54 cm., sygn. p.d.: E. Dwurnik 06

Jest to obraz unikatowy ze względu na swoją historię, ponieważ jest na nim złożony podpis światowej sławy skrzypaczki Idy Haendel, na dachu swojego domu, namalowanego na tym obrazie. Złożenie tego podpisu nastąpiło przy okazji koncertu artystki w rodzinnym Chełmie. Na bazie tego obrazu został także wydrukowany nakład plakatów w liczbie około 150 sztuk.

Rzeźba portretowa, 2023 r., wykonana z brązu koloidalnego;
wys.: 34 cm, z podstawą 39 cm.

Galeria współpracuje z artystą. Jego prace można obejżeć mi.in. na profilu: https://www.facebook.com/profile.php?id=100063637295595

Sławomir Witkowski (ur. 2 czerwca 1961 w Gdańsku) – polski malarz, grafik, fotograf, pedagog Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W latach 1980-1981 studiował na Wydziale Wychowania Plastycznego Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie. W latach 1981-1986 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (ASP) w Gdańsku. Dyplom uzyskał w 1986 roku w pracowni docenta Cypriana Kościelniaka. Od 1986 roku pracował jako grafik użytkowy w reklamie; od 1990 roku w PWSSP (ASP) w Gdańsku. Współtwórca Nowej Ekspresji, ruchu artystycznego lat 80 w Polsce. Brał udział w wystawach twórców polskiej transawangardy: „Ekspresja lat 80” (1986, Sopot); „Arsenał 88” (1988, W-wa); „Co słychać” (1988, W-wa). Współzałożyciel Grupy czterech 1987 wprowadzającej w przestrzeń wystawienniczą Polski Północnej grafikę barwną przełamującą monopol i dyktat klasycznej grafiki czarno-białej. Od 1986 pracuje także jako grafik w reklamie. W latach 1988–1998 współpracował z Teatrem Wybrzeże i Teatrem Miniatura w Gdańsku, Teatrem Miejskim w Gdyni i Teatrem Ekspresji Wojciecha Misiuro, projektując afisze teatralne, programy i scenografie. Od 1995 roku jako dyrektor kreatywny prowadzi własną Agencję Reklamową „Ideamedia” w Gdańsku. W latach 2008-2016 Prodziekan, a od 2016 Dziekan Wydziału Grafiki ASP w Gdańsku. W 2014 roku uzyskał tytuł profesora. Prowadzi Pracownię Plakatu i Form Reklamowych.

„Liberators”, 1988/2015
serigrafia, 70 cmX 100cm, 1 z 30,
sygn, prawy dól , S.Witkowski, 1998 / 2015

Paulina Binek (1968 Bolesławiec) – Mistrzyni Rzemiosł Artystycznych w zawodzie złotnik jubiler - tytuł honorowy nadany przez ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. Projektantka biżuterii. W 1986 - absolwentka Gdańskiej Szkoły Jubilersko-Złotniczej. W 2012 uzyskała Dyplom Mistrza w zawodzie złotnik – jubiler. Zajmuje się projektowaniem i wykonywaniem biżuterii artystycznej oraz dzieł sztuki użytkowej z metali srebra, złota i kamieni szlachetnych, szczególnie z bursztynu. Fundatorka i przewodnicząca Rady Międzynarodowej Fundacji Natury Rzeczy ”ELEKTRON", członkini Międzynarodowego Stowarzyszenia Bursztynników i Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Jej prace były eksponowane na ponad 160-u wystawach i pokazach sztuki użytkowej w kraju i za granicą (25 krajów). Prace znajdują się w zbiorach 14 muzeów w Polsce i na świecie.

z cyklu „Brzegi Morza” 2007-2008r. ”Neolityczna plaża” 2007,
wymiary 62x124 cm, technika: własna
Wystawy: „Poławiacze bursztynu”, 2008 r., w Muzeum Bursztynu w Gdańsku; „Wyprawa po bursztyn” projekt międzynarodowy AMBER EXPEDITON; Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej 2007-2013r.; ”Bursztyn w dziejach i tradycji Europy” Muzeum Przyrodnicze w Krakowie ISEZ PAN 2013 r.

Naszyjnik „Kokony”, 2017,
materiał: krople bursztynowe, filc; wymiary:25x35cm; waga:112g.; technika własna;
Wystawy: Prototyp naszyjnika był prezentowany na Wystawie w Muzeum Bursztynu w Królewcu (Kaliningrad), 2007 r. II Międzynarodowe Biennale ALATYR, praca wyróżniona. Znajduje się w Muzeum w Królewcu.; Replika prezentowana na wystawie „Bursztyn bałtycki. Tradycja i innowacja. 2.0”, Monachium (Niemcy), 2018 r., oraz w Galerii Palowa (Oddz. Muzeum Gdański), 2018 r.; Parlament Europejski Bruksela (Niemcy), 2018 r.

Jolanta Ziółkowska (1970 Zabrze) - absolwentka Instytutu Sztuki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, filia w Cieszynie. W 2001 uzyskała dyplom z grafiki warsztatowej (linoryt) w pracowni prof. Eugeniusza Delekty. Ukończyła także Studia Podyplomowe z dziedziny grafiki komputerowej na w/w uczelni w pracowni prof. Małgorzaty Łuszczak.
Artystka zajmuje się malarstwem, rysunkiem i grafiką komputerową. Jej obrazy znajdują się w prywatnych kolekcjach polskich i zagranicznych.

"Widok z okna", 2023, akryl na płótnie, 100 x 80 cm.

Prace artystki można obejżeć mi.in. na profilu: https://www.facebook.com/Jolamaluje1970/